prioritair gebied (aandachtsgebied)

Oneindige wijkoverleggen

Stichting (Wijkraad) Mafuganova Valkenbosch staat voor aanpak met tegelijkertijd doorpak van het prioritair gebied Weimarstraat en omgeving.

Er zijn genoeg prioritaire zaken, die behandeld moeten gaan worden en wel op zeer korte termijn. Het hele gebeuren inzake de oneindige wijk overleggen gaan te lang duren en er worden te veel bewoners (in verschillende opkomsten) erbij betrokken.

Hierdoor ontstaan er te veel werkgroepen, die vervolgens weer hun eigen meningen en goedbedoelde initiatieven naar voren brengen en dat resulteert weer in oneindige discussies waarin de eigen ik-vorm naar voren worden gebracht. Terwijl je wijk breed moet gaan denken om de wijk in zijn/haar totaliteit te verbeteren. Met als belangrijkste element: Veiligheid en een verbeterde Leefomgeving.

NB.: Bij de oneindige wijk overleggen loop je ook de kans op de mogelijkheid van het infiltreren van bepaalde personen, die andere bedoelingen hebben.
 
Wij krijgen meer het idee, dat de Gemeente Den Haag, te veel bezig is met andere zaken dan met het "echte" aanpak/doorpak van het prioritair gebied: Weimarstraat en omgeving. We zijn dan lekker bezig (afgeleid) met Street art en andere zaken en de verplaatsing van coffeeshops uit het overconcentratie gebied naar andere wijken en/of Industriegebieden, ondermijning, slechte ondernemingsklimaat, verdichting, eigenaren van bepaalde panden, enzovoort worden dan op de lange termijn gezet en hopelijk vergeten de bewoners en ondernemers het. En we gaan weer op de oude voet verder. Zoals de voorgaande jaren altijd het geval was.
 
Dit valt onder de rubriek: "Verdeel en Heers"!
 
 
 
 

 

 

 

Aanpak/doorpak van prioriteiten!

Geen pleister plakken maar de veiligheid en leefbaarheid van het gebied Weimarstraat-Beeklaan blijvend verbeteren.

De wijkmanager van het stadsdeel Segbroek. Hij werkt met Samen voor een betere buurt aan de veiligheid en leefbaarheid in het gebied Weimarstraat-Beeklaan.

Een buurt met verschillende problemen dat door de gemeente als prioritair gebied is aangemerkt. Ik vroeg hem hoe de problemen worden aangepakt.

Wat doet een Wijkmanager?

Als wijkmanager regisseer je de verbetering van de leefbaarheid en veiligheid in gebieden. Ik kijk naar de problemen en kansen voor de buurt: wijkeconomie, veiligheid en handhaving, jongerenwerk, participatie van bewoners en ondernemers, de aanpak van multi-probleemgezinnen en het op peil houden van de openbare ruimte.

En wat zijn in dit gebied de aandachtspunten?

Het gaat dan met name om de Weimarstraat tussen de Beeklaan en de Valkenboskade, de Beeklaan (vanaf de Weimarstraat tot aan de Zevensprong) en alle straten daaromheen. Overbewoning, illegale kamerverhuur en situaties waar de bovenwereld en criminele onderwereld samenkomen (ondermijning), de uitstraling en kwaliteit van de winkels en woningen, verkeersonveilige situatie zoals hardrijders en de overlast die ondermeer samenhangt met coffeeshops. Kortom, een heel scala aan serieuze problemen voor deze kansrijke buurt.

En hoe worden deze problemen aangepakt?

Dit doen we samen met bewoners en ondernemers en vooral professionals. De mensen van Stichting (wijkraad) Mafuganova Valkenbosch, BIZ Weimarstraat en individuele bewoners en of bewonersgroepen en ondernemers werken samen met de gemeente aan de verschillende thema's. Zoals het nadenken over de toekomst van het gebied, opheffen van het overconcentratie gebied coffeeshops, het aantrekkelijker maken van de straten en pleinen, meer groen (geveltuinen en gemeentelijke bakken met groen, enzovoort.  Bij het verbeteren van de veiligheid en leefbaarheid worden we geholpen door een speciaal gebiedsteam van de gemeente met daarin mensen uit verschillende gemeentelijke diensten. Alhoewel er wetten, regels en allerlei andere zaken tussen droom en daad in de weg kunnen staan, is het uitgangspunt dat we met deze samenwerking kijken naar de mogelijkheden. Maar vooral integer zijn en blijven!

Zijn er al successen geboekt?

Het blijft natuurlijk een kwestie van lange adem, we moeten de ingezette koers volhouden en blijven werken aan het verbeteren van deze buurt. Maar inderdaad, langzamerhand worden enkele kleine verbeteringen zichtbaar. Zoals de vestiging van meer aantrekkelijke winkels, het vertrek van de schimmige zaakjes. Maar ook de aanleg van de verkeersplateu's en drempels zijn een verbetering. 

 

 

 

Gemeentelijke samenwerkingen geven teveel geld uit

Gemeentelijke samenwerkingen geven structureel te veel geld uit

Regionale samenwerkingsverbanden overschrijden hun budgetten structureel met tien tot wel veertig procent.

 09 maart 2022
 
Regionale samenwerkingen slokken jaarlijks honderden miljoenen aan onverwachte uitgaven van gemeenten op. Ruim twee derde van de organisaties waarin gemeenten met elkaar samenwerken overschrijden ieder jaar het budget, zo blijkt uit een onderzoek van Investico.
 

Geen besparing

Omgevingsdiensten, GGD’s, gezamenlijke reinigingsdiensten, sociale werkplekken. Gemeenten werken steeds vaker samen in dergelijke organisatievormen. Daar gaat fors geld in om: van 1,8 miljard euro in 2005 tot 8 miljard in 2013 en tot 12 miljard in 2020. In totaal gaat het om een kwart van het totale gemeentebudget. Gemeenten werken samen in deze verbanden om efficiënter te kunnen werken en kosten te besparen. Maar door structurele overschrijdingen van de begroting worden die besparingen niet gehaald, zo onderzocht Investico, een platform voor onderzoeksjournalistiek, in opdracht van Trouw en De Groene Amsterdammer, de Gelderlander en De Stentor.

Uitschieters

Gemiddeld werden de budgetten met elf procent overschreden, maar er zijn ook uitschieters tot veertig procent. Investico vergeleek van ruim tweehonderd samenwerkingsverbanden de oorspronkelijke begroting met de werkelijke uitgaven voor de jaren 2018, 2019 en 2020. Bij meer dan de helft van de samenwerkingen is het probleem structureel: zij gingen drie jaar op rij over budget.

Kruisje

Probleem is dat er geen democratische controle door gemeenteraden mogelijk is. De oplopende kosten zetten gemeenteraadsleden voor een voldongen feit, want de uitgaven aan een samenwerkingsverband zijn verplicht. De raad kan slechts tekenen bij het kruisje. Een derde van de raadsleden vindt dan ook dat de samenwerkingsverbanden een te groot beslag leggen op de begrotingen van gemeenten, zo bleek uit een enquête onder raadsleden vorig jaar.

NB: meerdere controles op de uitgaves van de gemeentelijke samenwerkingen! Vaak worden er (buurt)initiatieven uitgevoerd in een prioritair gebied die uiteindelijk niet noodzakelijk zijn en teveel geld kosten. En vervolgens extra van de wijkbudgetten worden afgeschreven. Zonder doel en nutteloos.

 

 

AANDACHTSWIJKEN in grote belangstelling bij onderzoekers en beleidsmakers

NB.:Vaak worden de belangrijkste prioriteiten vergeten. Leuke dingen gaan voor en de echte aanpak doorpak van de ondermijnende criminele activiteiten worden op de achtergrond geplaatst. En weer zoveel geld (Wijkbudgetten) verloren aan onnozele activiteiten.
En het ergste is dat de professionele wijkraden en of bewonersorganisaties hierdoor
gaan afhaken. Het is geen spel !!!
 
Aandachtswijken kunnen zich verheugen op grote belangstelling van onderzoekers en beleidsmakers.  Onderzoek naar het effect daarvan in Den Haag laat zien dat dit niet per se positief uitpakt. Bewoners voelen zich klein gehouden. Ruimte voor de normen van de ander kan dat verhelpen.
 

Stadszaken - Gebiedsgericht werken

In zes stappen werken aan een gebiedsgerichte aanpak

Link: https://stadszaken.nl/artikel/3263/in-zes-stappen-werken-aan-een-gebiedsgerichte-aanpak

De gebiedsgerichte aanpak is terug van weggeweest. Steeds meer gemeenten werken gebieds- of opgavegericht. Actuele opgaven rond verduurzaming, verstedelijking, vergrijzing en ondermijning komen samen in wijken. Sectoraal beleid is dus niet langer alleen toereikend om een bepaalde mate van leefbaarheid in kwetsbare gebieden te garanderen. Platform31 formuleert zes tips voor een succesvolle gebiedsgerichte aanpak.

Gemeenten en het Rijk richten hun pijlen weer op het verbeteren van de leefbaarheidssituatie in kwetsbare wijken. Al langer zetten gemeenten hun organisatiekracht in op specifieke gebieden. Recent investeert ook het Rijk 450 miljoen in 16 stedelijke vernieuwingsgebieden. Daarmee lijkt de gebiedsgerichte aanpak terug van weggeweest.

Vanaf het eind van de 20e eeuw investeerden overheden en woningcorporaties bijna twee miljard euro in stedelijke vernieuwing, maar onder druk van de economische crisis en een andere politieke wind werd het beleid voor kwetsbare wijken in 2012 afgebouwd. Voortaan zouden wijkaanpakken decentraal worden geregeld. Nu, acht jaar later, kan geconstateerd worden dat het terugtreden van de overheid de leefbaarheid in kwetsbare gebieden niet ten goede is gekomen. De destijds woedende crisis heeft extra hard huisgehouden in meerdere ‘krachtwijken’ die ‘prachtwijken’ moesten worden.

Governancevraagstuk

De wedergeboorte van de gebiedsgerichte aanpak is een reactie op decentralisatie, de groeiende ongelijkheid tussen ‘goede’ en ‘slechte’ wijken en de opkomst van nieuwe beleidsopgaven als de energietransitieklimaatadaptatie en ondermijnende criminaliteit, die landen op wijkniveau.

Daarin onderscheidt de moderne wijkaanpak zich van de grootschalige aanpakken van weleer. In het verleden lag de nadruk vooral op fysiek ingrijpen, bijvoorbeeld met herstructurering van het woningbestand of verbetering van de kwaliteit van de openbare ruimte. Anno 2020 is er veel meer aandacht voor het sociale aspect

Het bredere perspectief maakt de gebiedsgerichte aanpak bij uitstek een governancevraagstuk. Bij het verbinden van fysieke en sociale opgaven hebben gemeenten, de corporaties, het onderwijs, de politie, maatschappelijk werk en zorginstellingen allemaal een rol. Nu sluit het Rijk aan. Het brede palet aan partijen dwingt gemeenten tot het verkennen van nieuwe werkwijzen. Beleidsontwikkeling en financiering moeten integraal worden benaderd, met een breed palet aan maatschappelijke partners. Recent toont ook het Rijk haar interesse als samenwerkingspartner op gebiedsgerichte aanpak van kwetsbare wijken.

Vier gemeenten, vier aanpakken

Maar, hoe doe je dat dan precies? In de publicatie ‘Werken aan opgaven in de wijk’ analyseert Platform31 de gemeentelijke organisatiemodellen van de gemeenten Assen (Mijn Buurt Assen), Enschede (Stedelijke Investeringsafweging en Dynamische Investeringsagenda), Groningen (Wijkvernieuwing 3.0) en Rotterdam (Nationaal Programma Rotterdam Zuid). Hoe de gemeenten aan ‘hun’ wijken werken, verschilt sterk. Elke organisatievorm heeft eigen sterke en zwakke kenmerken. Zie onderstaande tabel voor een volledig overzicht van de verschillende aanpakken en hun kenmerken

Mirjam Fokkema, projectleider bij Platform31 en één van de auteurs van het onderzoek: ‘Het Nationaal Programma Rotterdam Zuid is heel strak georganiseerd, met een brede coalitie van partners. Maar dat wil niet zeggen dat elke gemeente het zo moet doen. In Assen is de organisatiestructuur bijvoorbeeld een stuk informeler, maar doordat alle betrokken bestuurders zich wel bewust zijn van de urgentie van de opgaven, worden resultaten bereikt.’

Bron: Platform31

Platform31 concludeert dat voor een gebiedsgericht organisatiemodel geen blauwdruk bestaat. De organisatie-, beleids- en bestuurscultuur van de onderzochte gemeenten werkt door in de invulling van de gebiedsgerichte werkwijze. Ook politiek-ideologische motieven spelen een rol in de inkleuring van een gebiedsgericht organisatiemodel.

Bovenal is gebiedsgericht werken mensenwerk. Instituties, regels en organisatieverbanden zijn slechts een hulpmiddel; het gaat om de mensen die het invullen en uitvoeren. In de beginfase vraagt dit om slagvaardige ambtenaren die ‘buiten de lijntjes’ durven te kleuren. Gemeenten moeten deze medewerkers handelings- en experimenteerruimte geven om een succesvolle gebiedsgerichte werkwijze tot stand te brengen.

Wat nodig is voor welke wijk, verschilt sterk. De gebiedsgerichte aanpak is maatwerk. Met die gedachte in het achterhoofd, formuleert Platform31 een zestal ‘lessen en bouwstenen’ voor andere gemeenten die gebiedsgericht aan de slag willen, waarbij ruimte is voor lokale nuances.

  1. Een gebiedsgerichte werkwijze start met een breed gedragen gevoel van urgentie. Wat die urgentie is, verschilt sterk per wijk,’ zegt Fokkema. ‘Soms kan een incident, zoals de dreigende sluiting van een wijkgebouw, aanleiding zijn tot actie. Dit gebeurde in de Enschedese wijk Twekkelerveld. In een ander geval kan het een bredere trend zijn, zoals de achteruitgang van de leefbaarheid.’
     
  2. Gebiedsgericht maatwerk betekent keuzes maken: niet elke wijk krijgt hetzelfde beleid. Een datagedreven afwegingskader helpt daarbij.
     
  3. Klein beginnen is een sleutel tot succes. ‘Probeer niet om tien opgaven in één keer op te lossen,’ benadrukt onderzoeker Fokkema. ‘Begin er met één of twee, en breidt vanaf daar uit.’ Een aanpak op het ene beleidsterrein kan ook een impuls geven aan andere beleidsterreinen. Zo begon de wijkaanpak in Groningen met een nadruk op verduurzaming. Later werd die opgave gekoppeld aan sociale doelen. In Rotterdam Zuid begon de aanpak met een focus op werken en leren, die later werd uitgebouwd naar wonen en veiligheid.
     
  4. Een gebiedsgerichte werkwijze gedijt bij een overzichtelijk en slagvaardig kernteam met veel eigen verantwoordelijkheid. Liever een slagvaardige en wendbare overheidsorganisatie dan logge bureaucratische machines. Het aantal betrokken partijen kan uitbreiden zodra de basis is gelegd.
     
  5. Het verbeteren van de leefbaarheid in wijken kost meer tijd dan één bestuurstermijn. Voor continuïteit qua beleid en partnersamenwerking is bestuurlijk lef nodig. Fokkema noemt Groningen als goed voorbeeld van hoe je lange een adem garandeert. ‘Het vorige college legde de basis door vier prioriteitswijken aan te wijzen. Het nieuwe college kon in 2019 meteen uit de startblokken met een uitvoeringsprogramma. In 2020 schoof ook het Rijk aan bij de wijkvernieuwing in de wijk Selwerd.’
     
  6. Vind balans in de samenwerking: integraal werken vereist afstemming, maar iedereen overal bij betrekken leidt tot vertraging. Fokkema: ‘De kunst is dat je van elkaar weet wat er speelt in een wijkaanpak en daarbij de juiste dwarsverbanden legt.’

 

 

 

 

MEER AANDACHT VOOR MISDAAD BIJ WIJKAANPAK!!!

Gebrek aan aandacht voor misdaad in wijkaanpak

Georganiseerde criminaliteit belemmert de aanpak van aandachtswijken. In deze gebieden kan de criminele wijkeconomie bloeien en blijven misdaadplegers onder de radar, ondanks intensieve gemeentelijke inspanningen om de wijk leefbaar te maken en kansen te bieden aan probleemjongeren. In sommige wijken worden jaarlijks honderden miljoenen euro’s crimineel geld omgezet.

Voedingsbodem voor criminele activiteiten

Dat blijkt uit het onderzoek Wijkenaanpak en Ondermijnende Criminaliteit van Tilburg University en de Politieacademie in opdracht van de ministeries van Binnenlandse Zaken en Veiligheid en Justitie. In vier – anoniem gemaakte – steden (twee in de Randstad, twee grenssteden) keken de onderzoekers of voor een succesvolle wijkenaanpak meer aandacht nodig is voor georganiseerde misdaad dan tot nu toe het geval is geweest. Het antwoord daarop is: ja. “Door opeenstapeling van problemen in kwetsbare wijken is er een voedingsbodem voor criminele activiteiten. Aanpak daarvan vergt een gebiedsgerichte benadering, waar criminaliteitsbestrijding integraal onderdeel van uitmaakt”, aldus de conclusie.

 

'Schoon, heel en veilig' is niet genoeg 

Anders gezegd: het beleid van ‘schoon, heel en veilig’ en projecten om probleemjongeren een betere kans op onderwijs en werk te bieden is niet genoeg. Sterker nog, criminele groepen blijken goed te gedijen in aandachtswijken; als de grootste sociale problemen zijn opgelost, verschuift de aandacht van gemeente, politie en corporaties naar andere plekken.

 

Criminaliteit breed vertakt in de wijk

Aanleiding voor het onderzoek was een signaal in het rapport van de Visitatiecommissie Wijkaanpak (onder leiding van Wim Deetman) in 2010, over de onverklaarbare terugval in sommige straten of wijken die onder de wijkaanpak vallen. In dat rapport wordt het vermoeden uitgesproken “dat er sprake zou kunnen zijn van criminele elementen, die greep op de wijk hebben en daarmee ‘normale’ vooruitgang belemmeren”. Het onderzoek bevestigt nu dat georganiseerde criminaliteit is vertakt en verbonden met het alledaagse leven in de onderzochte wijken. Het gaat dan om bijvoorbeeld drugshandel, heling, prostitutie, illegale arbeid, maar ook georganiseerde uitkeringsfraude.

 

Honderden miljoenen in criminele wijkeconomie

Het probleem is op gemeenteniveau lange tijd onderschat, volgens de onderzoekers. Ten onrechte: “Georganiseerde misdaad is een groot en reëel maatschappelijk probleem in kwetsbare wijken. Er wordt zeer veel crimineel geld omgezet: honderden miljoenen op jaarbasis, waarschijnlijk meer. In sommige wijken of buurten is waarschijnlijk meer crimineel geld dan legaal geld aanwezig. In financiële termen leidt dat tot een omkering van machtsverhoudingen: criminelen beschikken over meer budget dan de organisaties van het veiligheidsnetwerk die geacht worden tegen hen op te treden.” Over wie de misdaden pleegt, schetst het onderzoek een heterogeen beeld. “Jonge Marokkanen zijn erg zichtbaar aan de onderkant van georganiseerde misdaad (ook territoriaal geweld) en ook in hogere segmenten met zwaar geweldsprofiel. De minder zichtbare maar wel zeer reële en omvangrijke criminaliteit vinden we vooral onder autochtonen of Turken.”

 

Gebiedsgerichte aanpak niet effectief tegen misdaad

Ondermijnende misdaad vergt een andere aanpak, staat in het rapport. Bestaande persoon- of gebiedsgerichte aanpakken krijgen geen greep op criminele circuits. Veel inspanningen zijn gericht op klassieke problematische jeugdgroepen; daar ontbreekt aandacht en expertise ten aanzien van jeugdgroepen die doorgroeien naar de georganiseerde misdaad. Omgekeerd kan criminaliteitsbestrijding niet duurzaam succesvol zijn, zonder tegelijkertijd sociale, economische en maatschappelijke perspectieven te ontwikkelen. Wijkenaanpak en de aanpak van ondermijnende criminaliteit zijn twee kanten van dezelfde medaille, luidt dan ook de conclusie van het onderzoek. Hoewel beide thema’s de laatste decennia veel aandacht kregen, stonden ze tot nu toe bij de overheid en in het officiële beleid niet dicht bij elkaar. De opbouw van de Regionale Informatie en Expertise Centra (RIEC’s) biedt vandaag de dag wel meer kansen dan in het verleden. En politie en justitie  zijn in samenwerking met gemeenten bezig om de aanpak van ondermijnende criminaliteit te concretiseren, aldus de onderzoekers. 

 

Samenhang ontbreekt al halve eeuw

Dat wijkenaanpak en criminaliteitsbestrijding niet eerder in samenhang zijn opgepakt, is volgens de onderzoekers wel te verklaren. Het beleid om probleemwijken aan te pakken – dat al sinds de jaren vijftig bestaat – gaat uit van de gedachte dat achterstand wordt veroorzaakt door de omstandigheden waarin mensen leven, en met name door een gebrek aan kansen op sociale stijging. Het idee bestond dat de aanpak van georganiseerde criminaliteit in de eerste plaats een verantwoordelijkheid van politie en Openbaar Ministerie was. Bovendien zou de voedingsbodem ervoor verdwijnen met de gestage uitbouw van het wijkenbeleid. Dat blijkt in de onderzochte steden dus niet overal op te gaan.

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

24.06 | 20:21
Ergernis bewoners heeft ontvangen 1
14.03 | 22:53
Politieberichten heeft ontvangen 1
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE